Fizjoterapia

MANIPULACJA POWIĘZI

Metoda polegająca na manipulacji (masażu poprzecznym) określonych punktów, tzw. centrów koordynacji i centrów fuzyjnych, na ciele człowieka. Punkty te przy pomocy powięzi łączą się w tzw. sekwencje, spirale i przekątne mięśniowo-powięziowe. Poprzez te połączenia w ciele człowieka rozchodzą się kompensacje, jak i ból. W ten sposób np. ból kręgosłupa może promieniować do stopy.

W wyniku powtarzających się przeciążeń, urazów, stanów zapalnych itp. dochodzi do tzw. densyfikacji powięzi. W miejscu densyfikacji dochodzi do zwiększenia gęstości substancji międzykomórkowej powięzi i zmiany orientacji włókien kolagenowych z możliwym zwiększeniem ich liczby. Praktykujący terapeuta w badaniu palpacyjnym jest w stanie wyczuć w tym punkcie zgrubienie oraz ograniczenie ruchomości tkanki, a pacjent zgłasza ból, którego przyczyną jest nieprawidłowe rozciągania wolnych zakończeń nerwowych w okolicy dysfunkcyjnej tkanki.

Fizjoterapeuta, przed rozpoczęciem leczenia, przeprowadza szczegółowy wywiad i bada fizjoterapeutycznie pacjenta według ściśle określonych reguł. Ocena pacjent przed i po zabiegu umożliwia szybką ocenę efektów terapii.

KINESIOLOGY TAPING

Kinesiology Taping to metoda, która pozwala na osiąganie szybkich rezultatów przez działanie specjalnego plastra. Celem tej terapii jest wykorzystanie naturalnych procesów leczenia organizmu, których punktem wyjścia są skóra, mięśnie i powięź. Kinesiology Taping poprzez odpowiednią aplikację plastra zmniejsza patologiczne napięcie mięśni, ułatwia ich funkcję, poprawia mikrokrążenie, aktywuje system limfatyczny oraz wspiera funkcję stawów. Plaster działa terapeutycznie lub wspomagająco po zastosowaniu innych metod fizjoterapii przez 24 godziny na dobę. Plaster nie posiada żadnych leków, powoduje jedynie odciążenie mechaniczne, które aplikowane jest po badaniu fizjoterapeutycznym.

METODA G.D.S.

Metoda GDS jest zarówno podejściem zapobiegawczym jak i terapeutycznym. Zajmuje się ona powiązaniami między mechaniką ciała a sposobem funkcjonowania. Pięć łańcuchów mięśniowo-powięziowych łączy części ciała, tak że mogą wzajemnie na siebie oddziaływać. Mięśnie są ponadto narzędziami wyrazu psychiczno-cielesnego: naszego stanu napięć, naszych emocji, uczuć i sposobu bycia, wyrażających się poprzez system mięśniowy, co wywiera wpływ na postawę, oddychanie i ruchy.

Kiedy napięcia powtarzają się i przedłużają, pojawia się nadmiar napięcia mięśniowego, który może być przyczyną zaburzeń postawy np. nadmierna lordoza, postawa skoliotyczna, ograniczać zakres ruchu oraz powodować ból. Długotrwale utrzymujące się napięcie mięśniowe może być przyczyną zmian degeneracyjnych, takich jak dyskopatia, kręgozmyk, zmiany zwyrodnieniowe itp.

Godelieve Denys-Struyf opisuje sześć grup mięśniowych, których ciało używa i które działając zbyt silnie mogą negatywnie wpływać na organizm człowieka ograniczając zakres i swobodę ruchu.

Wskazania

  1. Profilaktyka poprzez zoptymalizowanie napięcia mięśniowego i naukę prawidłowych wzorców ruchów. Dla pacjentów, którzy chcą zapobiegać dolegliwościom bólowym, jak i dla tych którzy chcą zoptymalizować możliwości ciała za pomocą lepszego codziennego kierowania napięciami mięśniowymi.
  2. Leczenie przyczynowe patologii takich jak: bóle związane z zwyrodnieniem stawów, kręgozmykiem, hiperlordozą, hiperkifozą, lumbago, zespoły bólowe kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego, łokieć tenisisty, łokieć golfisty, neuralgie itp.

Terapię można stosować w każdym przedziale wiekowym, u dzieci jak i u osób starszych.

PNF

PNF (Proprioceptive Neuromuscular Facilitation) jest koncepcją, której celem jest poprawa funkcjonowania pacjenta poprzez wykorzystywanie odpowiednich ćwiczeń tzw. wzorców ruchowych. Dzięki terapii metodą PNF można poprawić wykonywanie czynności dnia codziennego np. chód, koordynację i stabilizację mięśniową, a także zmniejszyć napięcie mięśniowe. Celem metody PNF jest pobudzenie eksteroreceptorów i proprioreceptorów znajdujących się w ciele człowieka oraz kory mózgowej oddziałujących na dysfunkcję narządu ruchu. Poprawa siły i zakresu ruchu jest tylko środkiem mającym na celu poprawę funkcji.

Wskazania do fizjoterapii

Wskazania do fizjoterapii obejmują następujące schorzenia:

Neurologiczne:

  • dyskopatia objawowa, rwa kulszowa, rwa ramienna;
  • zespoły uciskowe nerwów obwodowych np. zespół cieśni kanału nadgarstka;
  • napięciowe i migrenowe bóle głowy;
  • drętwienia, mrowienia, pieczenia kończyn.

Ortopedyczne:

  • ostre i przewlekłe zespoły bólowe kręgosłupa i kończyn;
  • zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa;
  • zespoły bólowe po urazach np. po wypadkach komunikacyjnych;
  • „zespół bolesnego barku”, uszkodzenie stożka rotatorów;
  • zamrożony bark;
  • stany po urazach (złamaniach, skręceniach, zwichnięciach);
  • stany po operacjach np. rekonstrukcja ACL, endoprotezoplastyka stawu biodrowego;
  • tzw. boczne przyparcie rzepki;
  • choroba zwyrodnienieniowa kończyn;
  • entezopatie (łokieć tenisisty, łokieć golfisty, kolano skoczka, zapalenie rozcięgna piętowego);
  • ostroga piętowa;
  • zaburzenia stawów skroniowo-żuchwowych;
  • wady postawy;
  • skolioza, choroba Scheuermanna.

Jakich efektów można się spodziewać?

Działania fizjoterapeutyczne wpływają na fizyczne i psychiczne funkcjonowanie człowieka.

W zależności od dysfunkcji z jaką mamy do czynienia terapia przynosi korzyści w wielu obszarach, m.in.:

  • redukcja bólu,
  • zmniejszenie stanów zapalnych,
  • niwelowanie obrzęków (np. po mastektomii),
  • zwiększenie siły i zakresu ruchu,
  • przywrócenie lub poprawa w zakresie utraconych funkcji (np. chodu, chwytu),
  • poprawa funkcjonowania narządów wewnętrznych,
  • zapobieganie postępom i nawrotom schorzeń,
  • poprawa w zakresie postawy,
  • poprawa ogólnej sprawności i wydolności organizmu,
  • profilaktyka dysfunkcji narządu ruchu,
  • wzrost poczucia wartości, pewności siebie.

Kto zajmuje się terapią?

W naszym Centrum fizjoterapię dorosłych i dzieci prowadzi:

Paweł Goguł
Paweł Goguł

Fizjoterapię dzieci prowadzą:

Agnieszka Dyniec
Anna Maksim
Anna Maksim
Alicja Bartnik
Karolina Bryda
Paulina Turowska